VOOR FRANK PINELLO IS PIZZA MEER DAN ETEN, HET IS EEN ERFENIS.
Een jongen uit Brooklyn met Siciliaans bloed en bloem aan zijn handen; hij vertegenwoordigt een nieuwe golf van pizzaiolo's die de traditie eren, maar tegelijkertijd de manier waarop mensen over pizza denken, vernieuwen.
hij presenteerde de pizza show voor vice's munchies, nam kijkers mee van napels naar new haven en vertelde verhalen over familie, hard werken en geschiedenis—allemaal door de lens van pizza.
je vindt hem bij best pizza in williamsburg. de ruimte is klassiek, ingetogen en warm met een gevoel van gemeenschap. bij best pizza draait het niet om het wiel opnieuw uitvinden; het gaat erom dat het wiel de juiste kant op blijft draaien. klassieke new york slices. uit de houtoven. precies goed geblakerd. saus die een verhaal vertelt.
uiteindelijk draait het bij pinello om ambacht. cultuur. gemeenschap. en natuurlijk een goede slice.
ik kom in deze winkels, en iedereen kent mij en ik ken hen. het is gewoon dat gevoel dat je ergens bij hoort.
ept: je bent al heel lang in williamsburg. vertel ons daar eens over en waarom we vandaag bij la bicyclette zijn.
f: de buurt is de afgelopen 15 jaar enorm veranderd, maar het is altijd geweldig geweest. williamsburg ligt natuurlijk heel dicht bij manhattan en was oorspronkelijk een soort immigrantenwijk - we hadden de italianen aan de northside, de polen in greenpoint en traditioneel de puerto ricanen aan de southside. toen ik hier in 2010 kwam, kon je de transformatie al zien beginnen.
in feite is dit er met de buurt gebeurd: het was er heel creatief. de eerste golf was hier vroeg, in de jaren 90. die eerste generatie hipsters zette een geweldige toon. ze waren supercreatief, openden fantastische restaurants en ik heb het gevoel dat zij een basis hebben gelegd.
daarna kwamen al die waanzinnig leuke winkels, bakkerijen - weet je, mensen maakten zich geen zorgen over mij die pizza verkocht, ze maakten zich meer zorgen over de komst van whole foods. ik heb het gevoel dat we nu verwend zijn.
la bicyclette is een kleine franse bakkerij die nog niet zo lang geleden is geopend. eerst hadden ze maar één locatie, maar nu zijn er een paar. ze bakken hier elke ochtend brood en maken deze heerlijke sandwiches met vijgenjam. geweldig gebak. prachtig brood. ik loop hier altijd naar buiten met iets zoets voor de jongens.
ept: wat is casa cugine?
f: casa cugine-ja, dit is een van onze vrienden in de buurt. eigenlijk is er in dit blok altijd van alles aan de hand. anthony and sons is de panini-zaak, en de zoon van de eigenaar is een gast genaamd sabino.
hij is begonnen met growing up italian, wat een behoorlijk populair instagram- en tiktok-account is. dus op elke willekeurige dag van de week, zelfs nog voordat casa cugine open was, was er hier gewoon veel bedrijvigheid—rappers die rondhingen, heel creatieve mensen. sabino is er altijd. boven hebben ze een studio, dus ik heb in het verleden de podcast met ze gedaan. wanneer ik ook maar aan deze kant van de buurt ben, kom ik even langs om hallo te zeggen.
toen ik erachter kwam dat cug-meals by cug, een andere populaire instagram-persoonlijkheid, een jochie uit staten island, deze plek zou openen, was ik laaiend enthousiast. hij laat zijn persoonlijkheid op instagram zien met allerlei grappige, gekke video's. ik geloof dat ik de laatste keer dat ik bij hem was, kippenschnitzels met quavo stond te maken. ik lag dubbel omdat quavo de schnitzel niet wilde eten omdat cug hem met zijn handen had aangeraakt voordat hij hem bakte.
cug heeft cugine uiteindelijk geopend als een typische old-school sociale club of café, maar dan met een nieuwe draai. het is gloednieuw, misschien twee of drie weken oud. ik zei net nog tegen de jongens: ik heb ze een plant voor in het raam gebracht met een kort briefje van best pizza, gewoon om wat liefde te sturen. we proberen elkaar te steunen. zij steunen mij al jaren, dus het voelt goed om hierheen te komen en wat geld uit te geven.
"ik heb ze een plant voor voor het raam gebracht met een klein briefje van best pizza, gewoon om ze wat liefde te sturen.
we proberen elkaar te steunen. zij steunen mij al jaren, dus het voelt goed om hierheen te komen en wat geld uit te geven."
ept: wat maakt model barbers jouw favoriete plek voor een knipbeurt?
f: het zijn gewoon geweldige mensen. jack is de vader, roman is zijn zoon, en alex – die nu op vakantie is – werkt vlak naast hen. russische jongens. vanaf de eerste dag dat ik hier kwam voor een knipbeurt, voelde ik me, zodra ik binnenstapte, hun belangrijkste klant.
en als je geknipt bent, zegt jack altijd: "brand new man." elke keer weer. kleine dingen zoals dat. dus als er een klant vanuit de kapperszaak naar best pizza komt en "brand new man" zegt, krijgt hij 10% korting. dat is echt fantastisch. kostbaar, zelfs.
en niet alleen dat, deze jongens zijn allemaal ondernemers van kleine zaken, waarvan velen hier al veel langer zitten dan wij. ze zijn mijn mentoren geworden. zoals jd van de koffiezaak die me heeft geholpen – ik heb mijn geldautomaat via hem geregeld. of jack – we bespreken zaken in de kapperszaak. het ondernemen hier lijkt erg op dat van de pizzeria, dus we praten over trends, wat er speelt.
het voelt echt als een gemeenschap. als ik de pizzeria uitloop, groet ik wel tien mensen in de straat. ik kom in deze zaken, iedereen kent me en ik ken hen. het is gewoon dat gevoel dat je deel uitmaakt van iets.
"eigenlijk zat het zo met de buurt—het was erg creatief. de eerste golf was er vroeg bij, in de jaren '90. die eerste generatie hipsters zette een geweldige toon. ze waren supercreatief, openden geweldige restaurants, en ik heb het gevoel dat ze een basis hebben gelegd."
ept: welke rol speelt oslo coffee in jouw dag?
f: ja, het is lange tijd min of meer mijn veilige haven geweest. de pizzeria zit hier om de hoek. in de horeca is het gewoon non-stop werken. mijn jongens zijn er om 9 uur 's ochtends en op sommige dagen sluiten we pas om middernacht.
oslo is voor mij een plek geworden waar ik 's ochtends of midden op de dag mijn koffie kan halen. ik hou ervan om de krant te lezen, dus dan ga ik even zitten – en het is bekend dat ik wel twee kranten per dag lees. ik lees de times en ik lees de post, gewoon omdat ze er liggen.
de eigenaar, jd, is als een mentor voor me. een vriend, een mentor, iemand die ik altijd heb bewonderd. ik ben dol op de koffie en het is echt zo'n plek voor de gemeenschap. als ik binnenloop, is er meestal wel een groep mensen die ik ken. 's ochtends drink ik koffie met mikey, een man van tachtig die al eeuwig in de buurt woont, dus dan hebben we het over brooklyn en onze families. of er zitten buurtkinderen, die dan koffie drinken. ze komen even gedag zeggen. het is gewoon altijd zo'n soort plek.
we liepen naar best pizza, waar de muren bedekt zijn met honderden papieren bordjes die door klanten zijn ingekleurd en getekend. van krijttekeningen van families met data erop tot gedetailleerde pizzatovenaars, de plek ademt de warmte van de gemeenschap. we aten pizza en kregen van frank een geschiedenisles over het festival dat vroeger in deze straat werd gehouden en hoe de enorme oven in het pand lekkernijen bakte voor de hele buurt.
weten dat hij deel uitmaakt van het voortzetten van die nalatenschap voor de gemeenschap, geeft hem veel vreugde.
ept: welke eigenschappen zijn er nodig om een restaurant te runnen? wat hebben jij en je team volgens jou gemeen?
f: dat is een goede vraag. ik denk dat het belangrijk is om echt van gastvrijheid te houden. ik kom veel mensen in deze sector tegen die geld willen verdienen, en ik vind dat het verkeerde perspectief. als je van gastvrijheid houdt en je werk goed doet, dan komt het geld vanzelf. maar als je er puur en alleen in zit om geld te verdienen, zie je dat het niet altijd werkt.
je moet van mensen houden. je moet van eten genieten en van koken houden. je moet ertegen kunnen om op de been te zijn, want het zijn lange dagen. het kan zwaar zijn; je bent in een hete omgeving, meestal in kleine ruimtes, de omstandigheden zijn niet eenvoudig. maar als je een goed team van fijne mensen hebt, is het zeer belonend.
ik zeg altijd dat ik de beste mensen in de voedingsindustrie ontmoet. het filtert de slechte mensen eruit, omdat je echt hard moet werken, je van mensen moet houden, bereid moet zijn om met verschillende persoonlijkheden te werken en elke dag met een positieve instelling aan het werk moet gaan. positiviteit helpt enorm.
ik denk dat al die dingen samen kunnen helpen om een geweldig restaurant te maken. één ding dat ik heb gemerkt, is dat er vele wegen naar Rome leiden. succes in deze sector komt op allerlei onconventionele manieren. maar hier bij de pizzeria heb ik het gevoel dat openstaan voor en beschikbaar zijn voor de gemeenschap een van de belangrijkste dingen is. zoals: we zijn hier. kom gerust binnen als je naar het toilet moet, als je een slokje water wilt, als je de sleutels voor je buurman moet achterlaten, of zelfs als je hier post wilt laten bezorgen. wij zorgen voor je. dat zorgt ervoor dat de buurt ons vertrouwt.
onbewust ben ik min of meer mijn erfgoed en mijn opvoeding gevolgd, en dat is uiteindelijk mijn carrière geworden. wat bedoel ik daarmee? een pizzeria bezitten in brooklyn. ik ben een italiaanse jongen uit brooklyn, dus door hier de pizzeria te openen, besefte ik niet hoeveel mijn opvoeding en mijn cultuur daaraan hebben bijgedragen.
toen we openden, heeft de buurt ons echt in de armen gesloten. destijds waren slices van een dollar erg populair in new york, en dat zat me dwars. ik had het gevoel dat als we deze zaak zouden openen en het echt goed zouden doen, dat de dingen zou veranderen. misschien zouden mensen inzien hoe goed pizza kan zijn. en ja hoor, sinds we zijn geopend, is er volgens mij geen enkele andere dollar-slice-winkel meer geopend in de stad. het enige wat je nu nog ziet, zijn geweldige pizzeria's die hun deuren openen.
door de show met vice hebben we een hele generatie koks beïnvloed. maar om echt te zien hoe het de stad heeft veranderd, is waanzinnig. lange tijd kon ik dat niet eens accepteren. nu ga ik naar die pizzeria's en zeggen ze tegen ons:
"we keken naar jullie – zo hebben we geleerd waar dit vak over ging." dat voelt echt goed. ik heb het gevoel dat ik mijn stad goed heb vertegenwoordigd, en het voelt goed om pizza en brooklyn op deze manier te vertegenwoordigen.
"onbewust heb ik eigenlijk mijn afkomst en mijn opvoeding gevolgd, en dat is uiteindelijk mijn carrière geworden. wat bedoel ik daarmee? een pizzeria bezitten in brooklyn. ik ben een italiaanse jongen uit brooklyn, dus door hier de pizzeria te openen, besefte ik niet hoeveel mijn opvoeding en mijn cultuur daaraan hebben bijgedragen."
